Toen was het stil

Gedicht voor mijn kind

Na 1000 slapeloze nachten zei je mama.
Je knuistje in mijn hand,
De held in mij wakker gekust
Door jouw kleverige toet.
Honger, oorlog, pesterijen,
Niets zou jou ooit deren.

Argeloos stapte je je stapjes,
Verwonderd keek je om je heen.
Dolend op andermans planeet.
Doof vragend en blind zoekend,
Verpletterend vervreemd,
Naakt in al je verwarring.

Ik liep met je mee
Troonde je mee
Sleepte je mee
Kom, we moeten verder
Hier woon je
Hier ben je thuis
Hier horen wij.

Tot je je losrukte, langzaam wegebde.
Ik smeekte je: blijf maar hier,
Jij hoort bij ons en wij bij jou.
Ik beschermde je
Tegen honger, oorlog, pesterijen,
Maar niet tegen jezelf.

1000 slapeloze nachten zijn niet genoeg.
Want hoe kan ik ooit doen alsof
Jij er niet ooit zozeer wel was,
Hoe kan ik ooit rondkijken
En niet zien dat jij er niet bent,
Hoe kan ik ooit nog opstaan.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Je bent van iedereen
Je bent van iedereen

Je moet de keuze hebben om zelf een einde aan je leven te maken, zegt iemand. Dit is wat mij betreft pertinent onwaar.

Geluk
Geluk

Ja, het kan wel, geluk voelen als je je kind verloor.

Blogs

  • Pattiblog
  • Gastblog
Tekening gemaakt met spaghetti
Spaghetti
Bas met gitaar
Pianoman
Hope and love
Je bent van iedereen
Hoofd van Bas in klei
Geluk
Zicht op de Maastunnel
100 jaar
Pakjes van sint
Sinterklaas
Je bent van iedereen
Je bent van iedereen

Je moet de keuze hebben om zelf een einde aan je leven te maken, zegt iemand. Dit is wat mij betreft pertinent onwaar.

Geluk
Geluk

Ja, het kan wel, geluk voelen als je je kind verloor.

Blogs

  • Pattiblog
  • Gastblog
Tekening gemaakt met spaghetti
Spaghetti
Bas met gitaar
Pianoman
Hope and love
Je bent van iedereen
Hoofd van Bas in klei
Geluk
Zicht op de Maastunnel
100 jaar
Pakjes van sint
Sinterklaas