Toen was het stil

Gedicht voor mijn kind

Na 1000 slapeloze nachten zei je mama.
Je knuistje in mijn hand,
De held in mij wakker gekust
Door jouw kleverige toet.
Honger, oorlog, pesterijen,
Niets zou jou ooit deren.

Argeloos stapte je je stapjes,
Verwonderd keek je om je heen.
Dolend op andermans planeet.
Doof vragend en blind zoekend,
Verpletterend vervreemd,
Naakt in al je verwarring.

Ik liep met je mee
Troonde je mee
Sleepte je mee
Kom, we moeten verder
Hier woon je
Hier ben je thuis
Hier horen wij.

Tot je je losrukte, langzaam wegebde.
Ik smeekte je: blijf maar hier,
Jij hoort bij ons en wij bij jou.
Ik beschermde je
Tegen honger, oorlog, pesterijen,
Maar niet tegen jezelf.

1000 slapeloze nachten zijn niet genoeg.
Want hoe kan ik ooit doen alsof
Jij er niet ooit zozeer wel was,
Hoe kan ik ooit rondkijken
En niet zien dat jij er niet bent,
Hoe kan ik ooit nog opstaan.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vroeger
Vroeger

Vroeger was alles beter, maar niet echt. De heimwee die ik voel, is die naar mijn eigen onschuld.

Hij was hier
Hij was hier

Een vakantie waarin je Bas dus werkelijk tegenkomt

Blogs

  • Pattiblog
  • Gastblog
Pakjes van sint
Sinterklaas
Pompoen met beschadiging
De vierde
Viewmaster
Vroeger
Frans uithangbord
Hij was hier
Runen in muur
Onbetrouwbaar
Brieven
Rouwpakketje
Vroeger
Vroeger

Vroeger was alles beter, maar niet echt. De heimwee die ik voel, is die naar mijn eigen onschuld.

Hij was hier
Hij was hier

Een vakantie waarin je Bas dus werkelijk tegenkomt

Blogs

  • Pattiblog
  • Gastblog
Pakjes van sint
Sinterklaas
Pompoen met beschadiging
De vierde
Viewmaster
Vroeger
Frans uithangbord
Hij was hier
Runen in muur
Onbetrouwbaar
Brieven
Rouwpakketje