Toen was het stil

Gedicht voor mijn kind

Na 1000 slapeloze nachten zei je mama.
Je knuistje in mijn hand,
De held in mij wakker gekust
Door jouw kleverige toet.
Honger, oorlog, pesterijen,
Niets zou jou ooit deren.

Argeloos stapte je je stapjes,
Verwonderd keek je om je heen.
Dolend op andermans planeet.
Doof vragend en blind zoekend,
Verpletterend vervreemd,
Naakt in al je verwarring.

Ik liep met je mee
Troonde je mee
Sleepte je mee
Kom, we moeten verder
Hier woon je
Hier ben je thuis
Hier horen wij.

Tot je je losrukte, langzaam wegebde.
Ik smeekte je: blijf maar hier,
Jij hoort bij ons en wij bij jou.
Ik beschermde je
Tegen honger, oorlog, pesterijen,
Maar niet tegen jezelf.

1000 slapeloze nachten zijn niet genoeg.
Want hoe kan ik ooit doen alsof
Jij er niet ooit zozeer wel was,
Hoe kan ik ooit rondkijken
En niet zien dat jij er niet bent,
Hoe kan ik ooit nog opstaan.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Geluk
Geluk

Ja, het kan wel, geluk voelen als je je kind verloor.

100 jaar
100 jaar

Mijn vader zou vandaag 100 jaar zijn geworden. Een hele eeuw geschiedenis.

Blogs

  • Pattiblog
  • Gastblog
Hoofd van Bas in klei
Geluk
Zicht op de Maastunnel
100 jaar
Pakjes van sint
Sinterklaas
Pompoen met beschadiging
De vierde
Viewmaster
Vroeger
Frans uithangbord
Hij was hier
Geluk
Geluk

Ja, het kan wel, geluk voelen als je je kind verloor.

100 jaar
100 jaar

Mijn vader zou vandaag 100 jaar zijn geworden. Een hele eeuw geschiedenis.

Blogs

  • Pattiblog
  • Gastblog
Hoofd van Bas in klei
Geluk
Zicht op de Maastunnel
100 jaar
Pakjes van sint
Sinterklaas
Pompoen met beschadiging
De vierde
Viewmaster
Vroeger
Frans uithangbord
Hij was hier