Toen was het stil

Pattiblog

Onderweg

Zo'n bezoekje aan die ene stad doet mijmeren over wat was en wat had kunnen zijn. Spijt heb ik, ook al besef ik dat ik het weinig anders had kunnen doen dan ik deed.

fiets in de stad
Pattiblog

De leegte

Opeens slaat de leegte toe. Omdat het nou eenmaal januari is en donker, en niet koud maar ook niet warm. Omdat het nou eenmaal zo is dat je soms even moet stoppen en contempleren.

man met luchtballon
Pattiblog

De groeten van Bas

Soms hoor ik mensen die ook hun kind verloren verontwaardigd reageren als anderen hen prettige feestdagen wensen. Want wat nou prettig en wat nou feest, denk je nou echt dat ik ooit nog iets als prettig en feest ga ervaren?

Pattiblog

Wereldlichtjesdag

Als je me vraagt of ik spiritueel ben, kijk ik je een beetje glazig aan, denk ik. Degene die het me vraagt moet dan eerst uitleggen wat hij of zij ermee bedoelt. Meestal bedoelt men ermee dat je gelooft in dingen die je niet kunt zien. En daar bedoelt men dan weer...

Pattiblog

De boom

Iedere dag loop ik met het hondje naar een hondenveldje dicht bij ons huis. Daar kan ze even rennen, in het gunstigste geval zijn er andere honden om mee te spelen en daarna lopen we door voor een rondje. Ik praat er ook met andere mensen en ik vind er mijn boom....

Pattiblog

Overgevoelig

De eerste maanden na het overlijden van Bas lagen mijn zenuwen net zo bloot als ze zouden zijn geweest wanneer iemand zorgvuldig mijn huid had losgesneden van het weefsel eronder. Alles kwam keihard binnen, zonder filter, ik was onophoudelijk verdrietig, boos,...

Pattiblog

Te bizar

Het overlijden van Bas in 2017 kwam volstrekt onverwachts. Hij had net een diploma behaald, had een baan bij een fijn bedrijf waar ze het helemaal met hem zagen zitten en hij was bezig met het bouwen van zijn eigen tiny house. De toekomst lachte hem tegemoet, zou...

Pattiblog

Rouw en overgang

Een paar dagen geleden zat hier een goede bekende op de bank. Zij en ik zien elkaar hooguit één keer per jaar en het was nu zelfs nog wat langer geleden dat we elkaar spraken. Het kwam er niet van om af te spreken. Ikzelf ben degene die daarin moeilijk doet, in die...

Pattiblog

Gedicht voor mijn kind

Na 1000 slapeloze nachten zei je mama.Je knuistje in mijn hand,De held in mij wakker gekustDoor jouw kleverige toet.Honger, oorlog, pesterijen,Niets zou jou ooit deren. Argeloos stapte je je stapjes,Verwonderd keek je om je heen.Dolend op andermans planeet.Doof...

Pattiblog

De troost van de herfst

Deze tijd van het jaar was al nooit favoriet. Zelfs de geboorte van Bas, op 3 oktober, maakte van het najaar geen blije tijd. Integendeel misschien wel, want Bas was ziekelijk toen hij klein was en ik was altijd dolblij als het buiten weer warm en zonnig werd. Ik...

Pattiblog

Het andere taboe

We hadden elkaar al enige jaren niet gezien en nu botsten we bijna tegen elkaar op in de supermarkt, waar ik op een holletje doorheen ging, want ik had een hondje in de auto. Ik wist dat hij in die jaren veel verlies en verdriet had doorgemaakt, dus ik was verheugd...

Pattiblog

Preventie

Op tv, bij De wereld Draait Door, zag ik Ad Kerkhof pleiten voor continuïteit in de zorg aan suïcidale mensen. Welke zorg?, dacht ik meteen. Ik herinner me vooral wachtlijsten. De jonge vrouw die daarna uit haar eigen herinnering putte, ondersteunde mijn ervaring....